امروزه کسی نیست که باور داشته باشد مسأله حجاب، فقط یک باور و عبادت فردی است و ربطی به مسائل کلی اجتماع و فرهنگ جامعه ندارد. اهمیت مسأله حجاب‌ به‌گونه‌ای است که در این عصر، آن را نماد یا پرچم دین معرفی می‌کنند چرا که باورها و اعتقادات فردی قابل نمایش عمومی نیستند، اما این وضع پوشش ظاهری مردان و زنان است که در یک نگاه افراد متوجه می‌شوند او چه مسلک و مذهبی دارد و چگونه می‌اندیشد.

یکسان‌سازی پوشش مهم‌ترین پیش‌نیاز ساخت دهکده جهانی

تئوریسین‌های دهکده جهانی به رهبری آمریکا از آنجا که می‌دانند مهم‌ترین اصل یک گروه، اجتماع کوچک و یا دهکده، فرهنگ و زبان مشترک است، بنابراین برای ساخت دهکده‌ای به ابعاد تمامی کشورهای جهان مجبورند فرهنگ‌ها را به هم نزدیک سازند و از مجموع فرهنگ‌ها یک فرهنگ واحد بسازند تا بتوانند زمینه تشکیل این دهکده جهانی را تسهیل کنند.

در یکپارچه‌سازی فرهنگ جهانی اولین بحث، هجمه و تخریب پوشش‌های منطقه‌ای و بومی و تبعیت ملت‌ها از یک پوشش واحد است که نسخه ایده‌آل آن را غرب ارائه می‌دهد؛ نسخه‌ای که ظاهراً پوشش است، اما پایه آن برهنگی است.

فرهنگ برهنگی، تیزترین سلاح استعمار

تاریخ 200، 300 ساله استعمار نشان می‌دهد که در هرجا کشورهای غربی موفق شده‌اند سریع‌تر فرهنگ پوشش آن سرزمین را تغییر دهند و به نگاه خود نزدیک سازند، اشغال سرزمینی و منابع آن کشورها بسیار سریع‌تر اتفاق افتاده است، همانگونه که فرانتس‌فانون می‌نویسد: «اولین اقدام تغییر فرهنگ الجزایر توسط استعمار فرانسه بی‌حجاب کردن زنان مسلمان بود و هرچه بدن زن الجزایری بیشتر عریان می‌شد، چنگال استعمارگر بیشتر به حلقوم الجزایر فرومی‌رفت.»

تغییر پوشش مأموریت اول پهلوی‌ها

رضاخان پس از عوام‌فریبی‌های اولیه، اولین اقدام عملی خود پس از استقرار را کشف حجاب اعلام کرد، چراکه این یک مأموریت خاص از جانب روباه پیر بود تا تئوری الجزایر را بتواند در ایران اجرا کند. وی از حضور زنان محجبه در انظار عمومی خصوصاً در شهرهای بزرگ جلوگیری می‌کرد. محمدرضا فرزند وی نیز طی 37 سال تلاش کرد تا کلمه‌ای به نام «حجاب» را از قاموس ادبی ایران بردارد، اما در بازدید سال 56 وی در جنوب شهر تهران با هزاران زن چادری مواجه شد که وی را به فحاشی نسبت به روحانیت واداشت. ساواک طی گزارشی از رویکرد زنان به چادر و حجاب آن را خطری برای رژیم شاه ارزیابی می‌کند، بدین‌منظور شاه دستور ویژه برای چاره‌اندیشی می‌دهد، اما مهلت اجرای آن را پیدا نکرد.

فراز و نشیب‌های مسأله حجاب طی 30 سال انقلاب

طی 30 سال انقلاب اسلامی دولت‌های مختلف سیاست‌های کاملاً مختلفی در‌این‌باره داشتند و معمولاً دچار افراط و تفریط شده‌اند. برخوردهای افراطی با این مقوله در زمان نخست‌وزیری موسوی یکی از عواملی بود که باعث شد در دوره سازندگی و خصوصاً دوره اصلاحات با چراغ سبز مسئولان، این موضوع به یک ناهنجاری تبدیل شود؛ ناهنجاری که گاه از سوی عده‌ای از احزاب و سازمان‌ها تقویت می‌شد. چنان‌که در دولت اصلاحات دستگاه‌های امنیتی به شبکه‌های سازمان یافته‌ای دست یافتند که مأموریت یافته بودند با سفر روزانه به قم خصوصاً اطراف حرم مطهر فرهنگ ظاهری و پوشش محل نشر تفکر شیعه را تغییر دهند. با استقرار دولت نهم، هرچند تفکر غالب برجامعه به سمت حاکمیت ارزش‌ها در جامعه برگشت، اما از آنجا که طی 8 یا 12 سال این تغییر نسبی فرهنگ پوشش رخ داده بود، برگشتن آن به‌یکباره کار ساده‌ای نبود، خصوصاً اینکه بدحجابی و پوشش نامناسب به تمامی دستگاه‌های دولتی نیز تسری پیدا کرده و عملاً قبح آن شکسته شده بود.

گشت ارشاد سوژه انتخاباتی اصلاح‌طلبان

در اواسط دولت نهم طرح امنیت اجتماعی که در فرهنگ عامه به گشت‌ ارشاد شهرت یافت، مورد اجرا قرار گرفت. هر چند این طرح کامل و جامع نبود و با نقایصی همراه بود اما احزاب اصلاح‌طلب و کاندیداهای آنان حداکثر بهره‌برداری را از آن کردند.

موسوی که دولت او نماد برخورد خشن و تند با بدحجابی بود با تغییر 180 درجه‌ای اعلام کرد که در صورت پیروزی گشت ارشاد را جمع خواهد کرد. از طرفی کروبی نیز یکی‌ از اولویت‌های خود را این مسأله عنوان کرده بود. این دو سعی کردند این موضوع را حربه‌ای برای تخریب دولت قرار دهند.

تشدید هنجارشکنی‌ پس از انتخابات

از نتایج حوادث تلخ انتخابات گذشته این بود که عده‌‌ای فرصت‌طلب از این التهاب‌‌ها و درگیری‌ ذهنی فضای جامعه با این مسأله، نهایت سوء‌استفاده را کردند و هنجارشکنی‌ پوشش آنان در خیابان‌ها و مناظر عمومی شدت گرفت. از آنجا که هر برخوردی در فضای ملتهب پس از انتخابات بوی سیاسی و انتخاباتی به خود می‌گرفت، دست نیروهای انتظامی برای برخورد با آنان بسته بود و این افراد نیز طی چندماه پس از انتخابات تمام تلاش خود را برای قبح‌زدایی کشف حجاب و حجاب‌های نیمه انجام دادند.

چرخش 180 درجه‌ای فتنه گران

کاندیداهای ناکام انتخابات که امروز سردمداری فتنه را به عهده دارند با اینکه گشت ارشاد هیچ ارتباطی به دولت نداشت، سعی کردند این موضوع را منتسب به دولت کنند و از آن بهره‌برداری سیاسی کنند. حال جالب است که امروز با شدت گرفتن مسأله عفاف و حجاب در جامعه و ضرورت ساماندهی این مهم، ‌آنان مدافع ارزش‌ها شده و دولت را متهم به عدم برخورد با هنجارشکنان می‌کنند.

بررسی برخی تیترهای روزنامه‌های اصلاح‌طلب در این روزها که از عدم اجرای طرح حجاب گلایه می‌کنند جالب و شاید مضحک باشد. از این لحاظ که تا قبل از انتخابات وقتی تیتر این رسانه‌ها را مرور می‌کردی روزی نبود که چندین مطبوعه در تیترهای اصلی خود گشت ارشاد و هرگونه رفتار قهرآمیز با این مسأله بی‌حجابی را مورد تندترین هجمه‌ها قرار می‌دادند و آن را صرفاً یک مسئله فرهنگی می‌دانستند.

پوشش جامعه، ابزاری برای بهره‌برداری سیاسی
نگرش و رفتار جبهه اصلاح‌طلب طی 13 سال گذشته به مقوله پوشش جامعه این نکته را فاش می‌کند که نگاه آنان به این مقوله صرفاً ابزاری و سیاسی است. روزگاری که فکر می‌کردند با لمپنیسم‌ فرهنگی می‌توانند قشر عظیم جوانان کشور را به سمت خود بکشانند اما با شکست این پروژه امروز از جهت مقابل وارد شده‌اند و برای عدم اجرای فرهنگ حجاب به دولت فشار می‌آورند.