شناسه خبر : 99948
94/8/17 - 11:14 - 2015-11-8 11:14:45
گوشه ای از خدمات امام سجاد (ع) به اسلام / چرا امام سجّاد(ع)،قیام مختار را تأیید نکردند +تصویرسازی
تکیه فرهنگ نیوز در سالروز شهادت امام سجاد(ع)؛

گوشه ای از خدمات امام سجاد (ع) به اسلام / چرا امام سجّاد(ع)،قیام مختار را تأیید نکردند +تصویرسازی

امام سجاد علیه السلام به مختار می‌فرمایند: تو دیگر قابلیّت آن را نداری که من مستقیم به تو مطلبی را بگوبم، چون آن‌جایی که باید ورود پیدا می‌کردی، نکردی...

به گزارش گروه آیین و اندیشه فرهنگ نیوز ، حضرت علی بن الحسین، امام سجاد (ع) در ‌۵ شعبان یا ۱۵ جمادی الاولی سال ۳۸ هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشود و در دوازدهم یا هجدهم ‌و بنا بر مشهور در ۲۵ محرم سال ۹۵ ه.‌ق در ‌حدود ۵۶ سالگی مسموم شده و به شهادت رسید. آن حضرت در واقعه کربلا ۲۳ سال داشت، مرقد شریفش در مدینه در قبرستان بقیع کنار قبر امام حسن مجتبی (ع) است. دوران امامت ایشان که ۳۵ سال بود، مصادف با دشوار‌ترین دوران ظلم و خفقان امویان (از یزید تا ولید بن عبدالملک) گذشت.

در طول حیات شان، از آنجا که شهادت سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین ـ علیه السلام ـ و یاران باوفایش از منظر عمومی، آثار ویرانگری برای حکومت بنی امیه داشت و مشروعیت آن را زیر سؤال برده بود و نیز برای اینکه این تراژدی غم بار به دست فراموشی سپرده نشود، امام چهارم با گریه بر شهیدان نینوا و زنده نگه داشتن یاد و خاطره جانبازی آنان اهداف شهیدان کربلا را دنبال می‌کرد. ظلمت حادثه کربلا و قیام جاودانه عاشورا به قدری دلخراش بود که شاهدان آن مصیبت عظیم تا زنده بودند آن را فراموش نکردند. 
 

تکیه فرهنگ نیوز را در روز شهادت امام سجاد علیه السلام باغم فراق امام كاروان اسرای كربلا و نگین آرامش قلب اهل حرم آغاز می‌کنیم با آن امید که مقبول افتد.

.:اشکال در بارگذاری پخش کننده:.

مداحی میثم مطیعی درشهادت امام سجاد(ع)نوحه: اشک توروضه خوان بی صدای روضه‌های کربلایی | دانلود فایل

*بیماری امام سجاد(علیه‎السلام) در کربلا
برخی از مورخان معتقدند که امام زین العابدین(علیه‎السلام) در واقعه جانگداز و خونین کربلا 24 ساله بوده است و بعضی دیگر نوشته‎اند که از سن مبارکش 22 سال می‎گذشت. محمد بن سعد در کتابش می‎نویسد:«علی بن الحسین(علیهماالسلام) در واقعه کربلا همراه پدرش بود و در آن هنگام از عمر شریفش 23 سال می‎گذشت. فرزند ایشان، امام محمدباقر(علیه‎السلام) که از کربلا تا شهادت همراه پدر بود، سه یا چهار ساله بود. امام زین العابدین در آن هنگام به سبب بیماری در جهاد شرکت نکرد و خداوند او را برای هدایت مسلمانان نگه داشت و نسل رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از فاطمه(علیهاالسلام) در ذریه امام حسین(علیه‎السلام) به امام سجاد(علیه‎السلام) و اولاد او منحصر گردید.»
 
شیخ مفید در این باره می‎گوید:«همین که امام حسین(علیه‎السلام) شربت شهادت نوشید، شمر به قصد کشتن امام سجاد (علیه‎السلام) نیز حمله برد. امام زین العابدین(علیه‎السلام) در بستر بیماری به سر می‎برد و حمید بن مسلم به دفاع پرداخت و مانع حمله شمر شد. عمر بن سعد آن حضرت را در حالی که از بیماری رنج می‎برد با اهل بیت به کوفه انتقال داد.»امام زین العابدین بیمار؛ غلط است. چرا که ایشان فقط در واقعه کربلا بنا بر مصلحت خداوند چند روزی بیمار بودند که در این واقعه به علت بیماری به شهادت نرسند تا بار مسئولیت امامت را بعد از حضرت سیدالشهدا(علیه‎السلام) بر دوش بکشند.
 
امام سجاد(علیه‎السلام) در قیام خونین کربلا مدت کوتاهی (بنا به مشیت الهی) بیمار بود و پس از بهبودی، مدت 35 سال امامت و زمامت جامعه مسلمین را تداوم بخشید. این که برخی این امام همام را دائم المریض معرفی کرده‎اند تا آنجا که در اذهان عوام این قضیه مانده است، در حقیقت نسبت به امام چهارم(علیه‎السلام) و فداکاری‎های ایشان بی توجهی کرده‎اند.پس دریافتیم این که گفته می‎شود: امام زین العابدین بیمار؛ غلط است. چرا که ایشان فقط در واقعه کربلا بنا بر مصلحت خداوند چند روزی بیمار بودند که در این واقعه به علت بیماری به شهادت نرسند تا بار مسئولیت امامت را بعد از حضرت سیدالشهدا(علیه‎السلام) بر دوش بکشند.
 
فیلم سخنرانی شنيدني استاد حسن رحیم پور ازغدی از وضعیت سیاسی و فساد حکومتی بنی امیه پس از واقعه عاشورا و اشاره به گوشه ای از هدایت های سیاسی حضرت امام سجاد علیه السلام در واکنش به این بدعت‌ها و فساد حکومتی و اخلاقی حکومت بنی امیه

سخنرانی شنيدني استاد حسن رحیم پور ازغدی(1) | دانلود فیلم

سخنرانی شنيدني استاد حسن رحیم پور ازغدی(2) | دانلود فیلم
 
*سخنان آتشين امام سجاد (عليه السلام ) با كوفيان
رسالت بيدارگرانه امام سجاد (عليه السلام ) چندان دير آغاز نشد. با فاصله اى كوتاه از واقعه کربلا، على رغم همه دردهاى درونى و رنجهاى جسمى ، امام بر سكوى رهبرى ايستاد. از لابلاى توده هاى غم و درد، قد برافراشت و چنان با سخنان برنده اش ‍ فضاى تيره اتهام ها و تبليغات مسموم امويان را شكافت كه كورترين چشم ها، درخشش حقيقت را ديدند و سنگترين دل ها، لرزيدند و بر مظلوميت حيسن و خاندانش گريستند و بر آينده خويش بيمناك شدند!
 
امام على بن الحسين (عليه السلام ) در مدت اقامت خويش در كوفه ، دو بار به احتجاج برخاست ؛ يك بار روى سخنش با مردم پيمان شكن كوفه بود، و بار ديگر در «دارالاماره» و در برابر عبيدالله بن زياد.
هان ، اى مردم ، اى كوفيان ! شما را به خدا سوگند، آيا به ياد داريد نامه هايى را كه براى پدرم نوشتيد! نامه هاى سراسر خدعه و نيرنگتان را! در نامه هايتان با او عهد و پيمان بستيد و با او بيعت كرديد! ولى او را كشتيد، به جنگ كشانديد و تنهايش گذاشتيد!

.:اشکال در بارگذاری پخش کننده:.

مداحی محمودکریمی شهادت امام سجاد(ع)/درد وغصه ورنج و غم وبلا منم،دائرة المعارف قصه کربلامنم | دانلود فایل

 
 
حساس ترين سخنان امام سجاد (عليه السلام ) كه در طول اقامت در شام ايراد شده است و تحولى عظيم در محيط سياسى شام و بينش مردم نسبت به دستگاه اموى ايجاد كرد و معادلات يزيد را برهم زد و خط مشى او را نسبت به اهل بيت كاملا تغيير داد، خطبه اى است كه آن حضرت در جمع مردم و رجال سياسى و دينى شام ايراد كرد.
 
از كتاب هاى تاريخى چنين استفاده مى شود كه اين خطبه در مسجد جامع دمشق ايراد شده و از حوادثى كه در كاخ يزيد رخ داده و سخنانى كه در محفل خصوصى تر وى ردو بدل شده جداست .
اين خطبه را بايد اوج موفقيت امام سجاد (عليه السلام ) در رسالت تبليغ عاشورا و تداوم خط شهيدان كربلا دانست . اگر اين خطبه ايراد نشده بود، چه بسا ماهيت نهضت حسينى براى ساليان دراز و يا براى هميشه بر اهل اسلام مخفى مى ماند .
 
 

بازتاب خطبه حضرت

خطبه تاریخی امام سجاد علیه السلام تاثیر عمیقی بر مردم شام بر جا گذاشت. در روایتی از "ابن باقی" چنین آمده که پس از این خطبه، مردم گریه و شیون می‌کردند. مردم حاضر در مسجد که از بزرگان شهر و ارکان حکومت یزید هم جزوشان بودند، به شدت تحت تاثیر این بیانات قرار گرفتند و زمینه بیداری آنان فراهم شد. در همان مجلس عده‌ای زبان به اعتراض گشودند و وقتی یزید خواست نماز بگزارد، عده‌ای با او نماز نخواندند و پراکنده شدند.

به علاوه، وضع عمومی شهر به گونه‌ای شد که یزید به ناچار در مقابل درخواست بازماندگان حادثه کربلا که می‌خواستند برای مصائب امام حسین علیه السلام عزاداری کنند، تسلیم شد و جایی را به نام "دارالحجاره" برای آنها اختصاص داد و آنها هفت روز به اقامه ماتم پرداختند.

ذکر امام حسین علیه السلام کم کم همه شهر را فرا گرفت، تا جایی که یزید قرآن را به قسمت‌های کوچک تقسیم کرد و بین مردم توزیع کرد تا قرآن بخوانند و توجه‌شان از حسین علیه السلام منصرف شود، ولی هیچ چیز نمی‌توانست آنها را منصرف سازد. یزید که اوضاع را نامناسب دید تصمیم به انتقال کاروان اسرا به مدینه گرفت.

از دیگر آثار این خطبه این بود که یزید در رفتار خود با اهل بیت و به ویژه امام زین العابدین علیه السلام تجدید نظر کرد. او که در ابتدا تصمیم داشت سر مبارک حضرت سیدالشهدا علیه السلام را تا چهل روز بر بالای مناره مسجد جامع شهر نگه دارد، دستور داد آن را پایین آورند و با احترام کامل به قصر ببرند.

ثانیاً محل سکونت اهل بیت را عوض کرد و به آن‌ها محبت كرد.

ثالثاً گناه قتل سید الشهدا را به گردن ابن زیاد انداخت و او را لعن و نفرین کرد و گفت: "اگر من بودم، هرگز حسین را نمی‌کشتم ."

البته همه این حرف‌ها منافقانه بود و با هدف کنترل اوضاع اجتماعی؛ چرا که وقتی ابن زیاد به دمشق آمد، یزید او را احترام کرد و کنار دست راست خود نشاند و با او شراب خورد.

واقعه دیگری که در مسجد اموی گزارش شده، مربوط است به یکی از علمای یهودی که بعد از شنیدن خطبه امام سجاد علیه السلام و دانستن اینکه او از اولاد رسول خداست، به شدت به یزید اعتراض کرد و یزید خشمگین شد و دستور داد او را کتک بزنند.


شرح روایتی از امام زین العابدین علیه السلام توسط علامه حسن‌زاده آملی | دانلود فیلم
 
*تصمیم یزید بر قتل امام علیه السلام
 
پس از واقعه‌ی کربلا، یزید تصمیم گرفت امام سجاد علیه السلام را نیز از میان بردارد. به همین دلیل در ملاقات‌هایی که در کاخ خود با او و سایر اسرا داشت، منتظر بود از او حرفی بشنود که بهانه‌ای برای قتلش باشد.
یک روز امام را به کاخ خود فرا خواند و از او سوالی پرسید. امام در حالی که تسبیح کوچکی را در دستش می‌گرداند، به او پاسخ داد.
یزید گفت:« چگونه جرأت می‌کنی موقع حرف‌زدن با من تسبیح بگردانی؟»
امام فرمود:« پدرم از قول جدم فرمود هر کس بعد از نماز صبح، بی‌اینکه با کسی سخن بگوید، تسبیح در دست بگیرد و بگوید:« اللهم انی اصبحت و اسبحّک و امجدک و احمدک و اُهللک بعدد ما ادیر به سبحتی» سپس تسبیح ‌در دست، هر چه می‌خواهد بگوید، تا وقتی به بستر می‌رود، برایش ثواب ذکر گفتن منظور می‌شود. پس هر گاه به بستر رفت، باز همین دعا را بخواند و تسبیح را زیر بالش خود بگذارد، تا موقع برخاستن از خواب نیز برای او ثواب ذکر خدا منظور می‌شود. من هم به جدّم اقتدا می‌کنم.»
یزید گفت:« با هیچ کدام از شماها سخنی نگفتم، مگر اینکه جواب درستی به من می‌دهید.» پس به او هدایایی داد و دستور داد امام را آزاد کنند.
 
 
آنچهره‌ى مظلوم بى‌صداى سربه‌زیرِ منفعلى كه از امام سجاد درست كردند به كلى برخلاف واقع است؛ چهره‌ى حقیقى امام سجاد علیه‌السّلام چهره‌ى یك مبارزِ قهرمانِ خستگى‌ناپذیرِ آشتى‌ناپذیرِ پیگیرى است، كه با تدبیر تمام، با دقت كامل راه‌ها را مى‌شناسد و انتخاب مى‌كند و به سمت هدف‌ها این راه‌ها را مى‌پیماید، خودش خسته نمى‌شود و دشمن را خسته مى‌كند؛ و بالاخره دشمن وقتى هیچ كار دیگری نتوانست بكند، آن حضرت را مسموم كرد و این امام بزرگوار بعد از یك عمر پربركت و پرمبارزه به رضوان الهى پرواز كرد. این خلاصه‌ى زندگى امام سجاد است. خطبه‌های نمازجمعه تهران ۱۳۶۵/۷/۴
 
حیات نورانی امام سجاد(ع) در بیانات امام خامنه ای | دانلود فیلم

*کتاب همه چيز!

خواهش مى کنم عزيزان من، به خصوص جوانان، با صحيفه  سجاديه انس بگيرند؛ زيرا همه چيز در اين کتابِ ظاهراً دعا و باطناً همه چيز، وجود دارد... اغلب دعاهاى صحيفه سجاديه- تا آن جا که بنده سير کرده ام- همين حالت را دارد. همه چيز مرتب و چيده شده است. مثل اين است که يک نفر، در مقابل مستمعى نشسته و با او به صورت استدلالى و منطقى حرف مى زند. همان ناله هاى عاشقانه هم که در صحيفه  سجاديه آمده است، همين حالت را دارد.خطبه هاى نماز جمعه  - 14/11/1373

 

دانلود كتاب شريف صحيفه سجاديه با فرمت PDF از اینجا (+)

 نرم افزار صحیفه سجادیه برای اندروید با لینک مستقیم از اینجا (+) قابل دانلود است. (حجم: 174 مگابایت)

 

 
حجت الاسلام دکتر رفیعی در حسینه امام خمینی (ره):در تاریخ تقریبا 250 ساله شیعه و امامت 11 امام بزرگوار(به غیر از دوران غیبت) سخت ترین دوران مربوط به امامت 34 ساله امام سجاد(ع) بود. جامعه اسلامی پر بود از فتنه ها و اضطراب ها و نگرانی ها و سختی های فراوان.
 
یک: زنده نگه داشتن یاد و نام نهضت عاشورا و امام حسین(ع)؛
 
بعد از عاشورا دشمنان و بنی أمیه سریعا وقایع را تحریف کردند و شهادت امام حسین(ع) را خواست و جبر خدا اعلام کردند! اینجا بود که حضرت با اقداماتشان سعی در روشن گری و حفظ نهضت عاشورا داشتند. برای مثال: نوشته روی انگشتر حضرت سجاد(ع) "العزه لله" بود که بعد از عاشورا دستور دادند انگشتری جدید ساختند و روی آن نوشتند: "شقی قاتل حسین بن علی(ع)" این خودش شد یک علامت برای زنده نگه داشتن یاد عاشورا.
 
گریه بسیار می کردند؛ آب می دیدند گریه می کردند، رود می دیدند گریه می کردند، غذا می دیدند گریه میکردند و البته علت گریه شان را هم اعلام میکردند تا آیندگان نگویند گریه درست و جایز نیست!
دیگر اقدام حضرت برای حفظ یاد عاشورا این بود که کیسه ای داشتند زرد رنگ که خاک کربلا در آن بود و بعد هر نماز بر آن سجده می کردند.
 
دوم: تربیت شاگردان بسیار نظیر أبو حمزه ثمالی. با اینکه کلاس های ایشان یک نفره و دو نفره بود اما در طول امامت خود اینقدر شاگرد تربیت کردند تا جایی که حلقه اول شاگردان امام محمد باقر و امام صادق(ع)، از شاگردان ایشان بودند.
 
سوم: فرهنگ دعا و معارف اسلامی را تبیین کردند. صحیفیه سجادیه زبور آل محمد(ص) است. از آن غفلت نکنیم.
 
این صحیفه ای که معمول است و میبینیم فقط 54 دعا است و الان صحیفیه دوم و سوم و چهارم را در تکمیل آن منتشر کرده اند که بالغ بر 257 دعا است. که همه آن ها هم با درود و صلوات بر محمد و آل محمد(ص) آغاز شده است.
 
چهارم: مبارزه و برخورد با حکام زمان خود. همه امامان ما سیاسی بودند و اصلا امامت با سیاست آمیخته است. امام عارف به سیاست است و امام سجاد نیز در هر فرصتی با حکام زمان خود برخورد میکردند.
 
 
از حضرت زین العابدین علیه السلام روایت شده است که فرمودند: پدرم در روزی که کشته شد، در حالی که خونها { از بدنش } می جوشید من را به سینه چسبانید و فرمودند: «ای پسرم، از من حفظ کن دعایی را که فاطمه صلوات الله علیها من را تعلیم نمود و رسول الله صلی الله علیه و آله او را تعلیم کرده بود و جبرئیل به پیامبر در حاجتها و امور مهم و غم و غصه ها تعلیم داده بود و همچنین در امور مهمی که از آسمان نازل می شود و کارهای بزرگ و سهمگین؛ فرمود بخوان: بحق یس والقرآن الحکیم، و بحق طه و القرآن العظیم، یا من یقدر علی حوائج السائلین، یا من یعلم ما فی الضمیر، یا منفّس ان المکروبین، یا راحم الشیخ الکبیر، یا رازق الطفل الصغیر، یا من لا یحتاج الی التفسیر، صلی علی محمد و آل محمد و افعل بی کذا و کذا » و بالاخره آخرین مطلبی که از حضرت زین العابدین علیه السلام در روز عاشورا تا قبل از شهادت حضرت امام حسین علیه السلام نقل شده است مربوط به آخرین وداع ایشان با پدرشان می باشد. 
 

.:اشکال در بارگذاری پخش کننده:.

مداحی محمود کریمی / دونه دونه زخمام یادگار شامه | دانلود فایل
 
 
آیت الله قرهی در این رابطه می فرمایند :مختار با این که دل اهل‌بیت و آل‌الله را شاد کرد امّا موقعی که باید به کمک امام مجتبی(ع) می‌رفت، گفت: من می‌دانم این کوفی‌ها بی‌وفا هستند و اصلاً این جنگ درست نیست.
 
اگر به صورت ظاهر هم نگاه کنیم و همه مطالب را روی ورقه بیاوریم، می‌بینیم محاسبات مختار درست از کار درآمده و درست گفته است، چون امام آخر مجبور شدند صلح کنند؛ امّا آقاجان تو بهتر می‌فهمی یا امام؟! یعنی واقعاً امام نمی‌دانست این کوفی‌ها چه کسانی هستند؟! تو باید بگویی: من مطیعم، هرچه شما فرمودید؛ شکست خوردیم، اشکال ندارد؛ پیروز هم شدیم، اشکال ندارد.امام خمینی(ره) همیشه یک جمله‌ای داشتند که می‌فرمودند: ما موظّف به تکلیف هستیم، نتیجه مهم نیست. نتیجه هر چه شد، شد. تکلیفم این است که انجام بدهم، حالا می‌خواهم پیروز بشوم، می‌خواهم نشوم! 
 
امّا مختار با اینکه دل اهل بیت را هم شاد کرد، ولی خودش برای خودش اظهار فضل کرد. لذا شهدای کربلا کجا و مختار هم که شهید شد کجا؟! اصلاً نمی‌شود درجاتشان را قیاس کنیم، زمین تا آسمان تفاوت دارند!دقّت کنید؛ شاید این را نشنیده باشید. می‌دانید دلیل اینکه امام زین‌العابدین(ع) به محمّد حنفیه گفت: امور را راجع به قضیه قیام مختار به تو می‌سپارم، چیست؟ یک دلیل این است که امام نخواستند وارد شوند که یک مقدار قوّت بگیرند و دین حفظ شود.
 
امّا یک دلیل دیگر این است که امام می‌گویند: من دیگر نمی‌خواهم مستقیم به مختار، مطلبی را بگویم. مختار دیگر در اندازه‌ای نیست که من مستقیم به او دستور بدهم. لذا با این که امام ضمنی به مختار اجازه قیام دادند امّا دیگر مستقیم به او نمی‌فرمایند. بلکه می‌فرمایند: محمّد حنفیه! تو در این امور از طرف ما تام الاختیاری. - این را به خاطر بسپارید و بر روی آن تأمّل و تفکّر کنید تا ببینید چیست .یعنی حضرت به مختار می‌فرمایند: تو دیگر قابلیّت آن را نداری که من مستقیم به تو مطلبی را بگوبم، چون آن‌جایی که باید ورود پیدا می‌کردی، نکردی و بالعکس اظهار فضل، اظهار وجود و اظهار منیّت کردی. همین است! اظهار منیّت انسان را بیچاره می‌کند. مختار اظهار منیّت و اظهار فضل کرد، این‌طور شد.
 
 
در رساله حقوقی امام سجاد(ع) است به بررسی حقوق و وظایف انسان در هفت دسته پرداخته شده است از جمله: حق خداوند، حق نفس و اعضای بدن،حق افعال عبادی، حق رعایا،حق رحم،حق دیگران و حق مال که 51 حق مورد بحث رساله را در این هفت دسته جای داده اند.
رساله حقوق امام سجاد(ع) در عصری نوشته شد که خاندان شوم اموی با ابزار ظلم و جهل در پی دور ساختن مردم از امام(ع) و منزوی کردن ائمه(ع) بودند تا از این طریق مانع فروریختن پایه های سست و لرزان حکومت دروغین خود به وسلیه آموزه های این بزرگواران شوند اما با این وجود امام سجاد(ع) در میان آن همه اختناق از هیچ تلاشی مضایقه نکرد و صدای حق را به گوش همگان رساند و اکنون که 1400سال از آن روزها می گذرد رساله حقوق ایشان همچنان به عنوان یکی از منابع مهم حقوقی و تربیتی مورد بحث واقع می شود. و هم اکنون که انسان دم از حقوق بشر و تمدن های عالی خود می زند هنوز هم در مباحث حقوقی دارای ضعف های بسیاری است که برخی از آنها به جز شعارهای توخالی چیزی بیش نیست و اگر همین قواعد با رساله حقوقی امام سجاد(ع) مقایسه گردد ضعف هایش آشکار می شود. به همین علت کشور ایران اسلامی با پیروی از آموزه های اخلاقی و حقوقی امام چهارم می تواند تا حدود زیادی به عدالت و مدینه فاضله نزدیک شود.
 
 
پس از واقعه  کربلا، جريان ولايت ستيز فرهنگي، سياسي و نظامي شکل گرفت که همگي در کنارگذاري خط ولايت اهداف مشترکي داشتند.جريان امويان سفياني، امويان مرواني و آل زبير چنان سرزمين هاي اسلامي را دچار انحطاط و انحراف کرده بودند که ايمان و تقوا و معنويت، عدالت و ولايت به کلي از جامعه رخت بربسته بود و تمامي حرکت هاي اسلام خواهي، ولايتمداري، عدالت گستري و استکبار ستيزي سرکوب مي شد. نمونه  آن، واقعه  حُرّه و آن جنايات بي شمار است. به همين دليل امام سجاد عليه السلام در قالب دعا به مخاطبان شان بصيرت مي دادند و با اتخاذ سياست صبر و انتظار به بازسازي جبهه  ولايت مدار مي پرداختند.
 
امام سجاد عليه السلام در غربت غريبانه شان، بايد احياي اسلام راستين را طراحي مي کردند. ايشان به خاطر فضاي عذاب آور حاکم بايد در قالب هايي بدون تحريک سردمداران جبهه  ولايت ستيزي، مفاد اسلام ناب محمدي صلّي ا... عليه و آله را در ابعاد مختلف بيان مي کردند. کتب معتبر تاريخي نگاشته اند که آن حضرت در مدينه و کوفه بيش از بيست نفر صحابي نداشتند لذا غير از عرضه  دين و مقابله با دشمنان و بازسازي جبهه  ولايتمدار به عنوان يک سياست راهبردي، راهي نمانده بود.
 
به همين جهت «صحيفه  سجاديّه» هم -که در پنجاه  وسه دعاي آن، مطالب بسيار عميق معرفتي، رفتاري، اخلاقي، خانوادگي، سياسي و نظامي موجود است- دو نسخه بيشتر نبود و سال ها در دست خاندان رسول ا... صلّي ا... عليه و آله پنهان بود. در پرتو واسازي جامعه ولايت مدار توسط امام سجاد عليه السلام، نهضت علمي امام باقر و امام صادق عليهما السّلام شکل گرفت و قيام هاي متعدد «زيد بن علي» و «يحيي بن زيد» در سرزمين هاي اسلامي به وقوع پيوست که سقوط نظام پليد اموي از آثار آن بود.
 

.:اشکال در بارگذاری پخش کننده:.

مناجات امام سجاد(ع) با نوای میثم مطیعی | دانلود فایل

 
دکتر محمد حسین رجبی دوانی، کارشناس تاریخ اسلام نکته مهمی را درباره قبر مادر امام چهارم بیان کردند:اشتباهات فاحشی در این خصوص وجود دارد. اولا مادر امام سجاد(ع) هنگام وضع حمل ایشان از دنیا رفتند و درواقع امام سجاد(ع) مادر به خود ندیدند. بنابراین اینکه گفته می‌شود حضرت شهربانو(س) با امام حسین(ع) همراه بودند و در روز عاشورا وقتی اباعبدالله(ع) به شهادت رسیدند سوار بر اسب شدند و ایشان را تا ایران تعقیب کردند تا در این منطقه وارد کوه شدند و کوه به هم آمد افسانه‌ای بیش نیست و غیرقابل قبول است.
 
اگر بنا بود کسی از فاجعه کربلا و اسارت و فاجعه‌ای که بر سر اهل بیت امام حسین(ع) آمد نجات پیدا کند، در درجه اول امام سجاد(ع) است و بعد از آن بانوی بزرگ اسلام حضرت زینب کبری(س) است. پس معنا ندارد که آنها در غل و زنجیر باشند و همسر امام بخواهد نجات یابد؛ بنابراین داستان از اساس جعلی است.
 
 سوالی که پیش می‌آید این است: این بنایی که امروزه در آن آثار تاریخی هم هست چه سابقه‌ای دارد و اگر متعلق به حضرت شهربانو(س) نیست پس چیست؟ باید گفت بنابر تحقیق اهل فن، این بقعه آرامگاهی است متعلق به ایرانیان زرتشتی پیش از اسلام که ظاهرا اموات خود را آنجا می‌آوردند و در دخمه‌ای قرار می‌دادند.
 
 
امام سجاد، اسوه زهد و تقوا و نمونه صبر شكيبايى و مظهر آميختگى علم و حلم پس از ايفاى وظيفه الهى خود و حفظ ارزشهاى دين و پاسدارى از تشكل شيعى در سخت‌ترين ادوار سياسى - اجتماعى -، در سال 95 هجرى قمرى به لقاى پروردگار و وصال معبود خويش شتافت.
 
در تاريخ وفات آن حضرت سال 94، 95 و 96 هجرى قمرى گفته شده است ولى پيشينه دارترين و معتبرترين نقل مربوط به سال 95 هجرى قمرى است.
 
البته جز اين نقل‌ها، برخى مورخان به سال‌هاى 92، 93، 99، 100 نيز اشاره كرده‌اند. بنابراين، اگر نقل مشهور را در سال ولادت و نيز رحلت امام سجاد عليه السلام سال 38 هجرى و 95 قمرى  ملاك قرار دهيم، عمر شريف وى هنگام وفات 57 سال بوده است. دو سال آن مقارن با روزگار خلافت على بن ابى طالب علیه السلام و ده سال آن در دوران امامت عموى گراميش - حسن بن على علیه السلام و ده سال در روزگار زعامت حسين بن على علیه السلام بوده و 34 سال آن به دوران امامت خود آن حضرت اختصاص داشته است.
 
و اما آرا در زمينه ماه و روز رحلت آن حضرت نيز مختلف است. بيشتر نويسندگان ورز دوازدهم محرم را متذكر شده‌اند. و برخى روزهاى 18، 19، 22 و 25 محرم را مطرح كرده‌اند و نيز نقلى، روز 14 ربيع الاول را احتمال داده‌است.
 
درباره علت وفات امام سجاد عليه السلام  و چگونگى وفات آن پيشواى صالحان، عمده تاريخ‌نگاران تصريح كرده‌اند، وليد بن الملك، ايشان را مسموم ساخته و آن حضرت در نتيجه همان مسموميت درگذشته است.
 
بعضى هم نوشته‌اند كه هشام بن عبدالملک در روزگار خلافت وليد، امام على بن الحسين عليه السلام را مسموم كرده است.
 
اما ميان اين دو نظر، تنافى و تعارضى وجود ندارد. زيرا طبيعى است كه هر چند برنامه مسوميت امام سجاد علیه السلام از سوى دستگاه خلافت - وليد - ريخته شده و فرمان آن توسط شخص خليفه صادر شده باشد، كسان ديگرى مجرى آن برنامه و فرمان خواهند بود. زيرا مسايل سياسى و اجتماعى و همچنين محبوبيت امام سجاد عليه السلام در ميان مردم و معروفيت وى به علم و زهد و تقوا، هرگز به حاكمان اين جرات را نمى‌داده است كه به طور مستقيم با آن حضرت رويا رو شوند و به ستيز برخيزند و با زمينه‌هاى قتل وى را به طور علنى فراهم آورند.
 
بر اين اساس، بعيد نمى‌نمايد كه هشام بن عبدالملك به دستور بردارش  وليد مرتكب چنين جنايتى شده باشد و وليد و هشام هر دو كشنده امام سجاد بوده باشند.
 
بدن مطهر زين العابدين عليه السلام كنار امام حسن مجتبى عليه السلام در قبرستان بقيع به خاک سپرده شد.

مطالب مرتبط:

++ دانلود مداحی محمود کریمی شهادت امام سجاد(ع) 25 محرم 93 مسجد حضرت امیر(ع)

++ قرآن منسوب به امام سجاد(ع)+ تصویر

سایر پیوست ها



دیدگاه ها

اتفاقا علمای بزرگ می گویند به خاطر شرایط خفقان امام سجاد(ع)نمی توانستند مستقیم با مختار ارتباط بر قرار کنند و لذا از طریق محمد حنفیه این کار را انجام می دادند. وحتی با شنیدن خبر کشتن حرمله، حضرت برای مختار دعا کردند.
سلام در مورد قیام مختار اتفاقا مطالب بسیاری بعد از آن برای به حاشیه رفتن این قیام و شخصیت مختار گفته شده است که نظر علمای بزرگ این است که تمام این مطالب دروغ است و شایعه ای بیش نیست مثلا نظر آیت الله بهجت را می گذارم : "نظر حضرتعالی درباره شخصیت مختار ثقفی که مورد تردید واقع شده است، چیست؟ علاقمندیم که دیدگاه شما را در این مورد بدانیم”. پاسخ: «مختار اهل نماز بود. او از اولیای خدا بود. نماز را با حال عجیبی می‌خواند. در شأن مختار همین کفایت میکند که قاتل دشمنان اهل بیت(علیهم السلام) و قتله سیدالشهداء(علیه السلام) بود. نقل است که می گفت: "فلانی را کشتم، فلانی را کشتم …” تا اینکه وقتی آخرین نفر را کشت گفت: "الان راحت شدم”. دوره نهضت او شاید 9 ماه بوده اما نوشته اند: هنگامی که آخرین نفر که «محمد اشعث» یا «شمر» بود را به قتل رساند گفت: "الان اگر بمیرم دیگر باکی نیست”. یعنی وقتی به نهایت مقصودش رسید گفت: "دیگر اگر بمیرم، غصه ای ندارم”.» کتاب ورق‌های آسمانی
امام باقر ـ عليه السلام ـ فرمودند: «مختار را بد نگوئيد كه او دشمن ما را كشت و انتقام خون ما را گرفت.» (عالمي، محمدعلي، حسين نفس مطمئنه، تهران، انتشارات هاد، چاپ اول، 1372، ص 39.(در جاي ديگر به پسر مختار مي فرمايد: «خدا پدرت را بيامرزد، حق ما را از هر كه بر او حق داشتيم گرفت.»(مجلسي. بحارالانوار، بيروت، موسسه وفاء، چاپ دوم، 1403، ج 45، ص 351) همچنين زماني كه سر عبيدالله بن زياد را به مدينه نزد امام سجاد ـ عليه السلام ـ آوردند امام فرمودند: «كه هيچ كس از بني هاشم نبود مگر اينكه به مختار درود فرستاد و در حق وي دعا كرد و نسبت به وي سخن نيك گفت.» (محمد بن سعد. طبقات الكبري، بيروت، دارالاحياء التراث العربي، 1405، ج5، ص 285 ).ودر جاي ديگر فرمود: «حمد و ستايش، خدايي را كه انتقام ما را از دشمنانم گرفت و خداوند به مختار، پاداش و جزايي خير عطا فرمايد»( جامع الرواة، ج1، ص 22.)
اميرالمومنين علي (عليه السلام ) در مورد اين واقعه مي فرمايند: «به زودي ستمكاران، توسط كسي كه خداوند براي انتقام ما بر آنان خواهد فرستاد، به بلايي گرفتار خواهند شد و اين به خاطر فسق و جنايتي است كه مرتكب شده‌اند، همان‌گونه كه بني‌ اسرائيل گرفتار عذاب شدند ... او جواني از قبيله ثقيف است كه او را مختار بن ابي عبيد مي‌گويند.» (مقدس اردبيلي، احمد بن علي؛ حديقة الشيعه، انتشارات كلي، بي‌جا، چاپ پنجم، بي‌تا، ص 509.) حضرت ابا عبدالله (عليه‌السّلام) هم پس از خطبه‌اي كه در راه كربلا ايراد نمودند، مي‌فرمايند: «پروردگارا، آن جوانمرد ثقيفي را بر آنان مسلط كن تا جام تلخ مرگ و ذلت را به ايشان بچشاند و از قاتلان ما احدي را معاف نكند. به جاي هر قتلي، كشتني و به جاي ضربت، ضربتي؛ و انتقام مرا و خواندن و دوستان و شيعيانم را از اين‌ها بگيرد» (بحارالانوار، ج45، ص 340.) براي مطالعه بيشتر در اين مورد كه اين قيام مورد تأييد امامان شيعه و علماي شيعه بوده است مراجعه كنيد به : الغدير، ج دوم، ص343 چاپ اسلاميه.
براي مطالعه بيشتر در اين مورد كه اين قيام مورد تأييد امامان شيعه و علماي شيعه بوده است مراجعه كنيد به : الغدير، ج دوم، ص343 چاپ اسلاميه. از مجموع اين احاديث به دست مي‌آيد كه در شخصيت و حُسن عقيده مختار هيچ شك و شبهه‌اي نيست و قيام او مرضيّ خدا و اهل بيت پيامبر (ص) بوده است (حديقه الشيعه، ص 510 ) و از طلب رحمتي كه حضرت سجاد (ع)در حق او نمودند، روشن مي‌شود كه قيام او مورد تاييد امام سجاد(ع) بوده است.
مطبتون قشنگه ولی یادتون رفته مستقیما رو بنویسید (چرا امام سجاد (ع)مستقیما قیام مختاررا تایید نکردند؟ )وهمین نکته موجب انحراف ذهن خوانندگان میشه واین اصلا درست نیست.
جناب مختار با کشتن قاتلان اهل بیت رسول خدا دل شیعه را شاد کردند. الان جامعه ما (سایت ها روزنامه ها ...) همه چیز رو به حاشیه می کشونن. من به شخصه برای مختار احترام قایل هستم و از کسانی که می خواهند چهره اشخاص بزرگی مثل مختار را خراب کنند متنفر ام. چه بسا که اگر اکثر ما ها در زمان امام حسن و بجای مختار بودیم بدتر از مختار رفتار می کردیم. متن به گونه ای است که گویا مقام نویسنده و کسانی که اظهار نظر کرده اند بالاتر از مختار است !!!! انگار برای اسلام بیشتر از مختار ایثار کرده اند.!!!! مختار یکی از شهدای والا مقام اسلام است. لطفا شخصیت این بزرگوار را با حاشیه به نسل جوان نشناسانید.
قشی در تیتر که امام خمینی گفتند روزنامه چی ها از این کارها نکنند همینی هست که شما انجامش دادین! داخل متن میگه امام سجاد غیر مستقیم تایید کرد و مستقیما تشکر هم کرد از مختار!! بعدش تیتر زده تایید نکرد؟ در ضمن اینی هم که گفته شده برداشت شخصی اون فرد هست بیشتر و روایت و سند تاریخی ای ارائه نشده براش... در حالیکه برای مسئله در امان ماندن امام و جلب توجه نکردن و تحت فشار قرار نگرفتن بخاطر قیام مختار، دلیل تاریخی و عقلی و نقلی هست
سلام .مطالب جالب ازاينكه مختار دريك برهه اززمان امام خويش را ياري نكرد جاي ترديدي نيست وليكن انسان ممكن الخطاء است ومختارهم ازاين مقوله مستثني نيست. ازطرفي آيت الله قرهي نظرخودشان را نسبت به عملكرد امام سجاد دررابطه با مختار اينگونه بيان ميكنند.با توجه به اين موضوع كه خداوند به گنهكاران فرست وتوفيق جبران گناه ميدهد وامام هم هميشه نسبت به مردم بارافت برخورد ميكند قطعا" نميشود استنباط كرد كه امام قصد دارد به مختار بگويد ((تولياقت نداري كه من بخواهم بتودستور مستقيم بدهم)) كما اينكه امام با هيچ كسي رودربايستي ندارد وهيچگاه وظيفه اي كه بعنوان رسالت بردوش خود دارد را به شخصي ديگر واگذار نميكند.ازطرفي مگر ميشود محمد حنفيه از نظر امام آگاه نباشد و بيايد به مختار اجازه قيام بدهد؟ پس در واقع ايشان هم قطعا" مخالف نظر امام عمل كرده وجرم سنگيني براي خودت رقم زده .لذا عقلاني شايسته نيست كه نكته نظرات شخصي در مسائل مهمي اين چنيني ارائه شود.
آفرین،دقیقا،مگه خود حر تا آخرین لحظه مخالف امام نبود ولی بعد بازگشت،مختار هم اگرکه در زمان امام دوم اشتباه کرد در زمان امام حسین امام سجاد رفتار متفاوتی از خود نشان داد.
سلام.این نوشتار دارای ایرادات اساسی است.مثلا در یک جا به کلام امام خمینی (ره) اشاره کردید که می فرمایند ما مامور به تکلیفیم نتیجه مهم نیست.در حالی که مقام معظم رهبری دقیقا می فرمایند که منظور امام نتیجه بوده است ومگر می شود کاری را بدون نگاه ودر نظر گرفتن نتیجه انجام داد.می توانید با مراجعه به سایت رهبری نسبت به تکمیل اطلاعاتتان اقدام نمایید.در مورد مختار واقعا قضیه بر عکس است .امام حسین در میدان کربلا به حر ریاحی آزادی وشهادت اعطا می کنند ،بعد شما میگویید مختار ...به نظرم در قیامت به مختار باید جواب پس دهید.مختار قیام کربلا را زنده کرد .مختار قصاص جانانه کرد واین کم نیست .به یک اظهار فضل بخدا می ارزد.
سلام،طبق فرمایشات جناب گلپایگانی مختار دريك برهه اززمان امام خويش(امام حسن(ع)) را ياري نكرد،وليكن انسان ممكن الخطاء است ومختارهم ازاين مقوله مستثني نيست،اما مختار پس از آن برهه کاملا تغییر نمودند، چرا واقعا چرا طبق مستندات و منابع کتب تاریخی که به استناد به آنها فیلم عظیم مختارنامه ساخته شد و همه مانیز آنرا تماشا کرده ایم باز در مورد مختار چنین لب به سخن بگشاییم،قطعِ یقین دلایلی وجود داشته که حضرت سجاد(ع) علنی به مختار اجازه قیام ندادند و از طریق محمد حنفیه با مختار سخن گفته اند، قصاص و قیام علیه قاتلین حسین(ع)تکلیفی واجب و شرعی بوده که مختارانجام داده،این نظرشخصی نویسنده است که اینطوراین مطلب ادا شده که بنظرم هرشخصی این مطلب رابخواند و درموردمختارظنین شود گناهش برگردن نویسنده است و در عقبا باید پاسخگو باشد،خطابم به شما آقای نویسنده:آیاشما دلیل متقن و مستدل داری که بااین یقین سخن میگویی؟ "ولاتقف مالیس لک بهی علم"، رسالت شماباید روشنگری باشد،"چه خون دلها خورد حضرت(علی)از این جماعت سربه سجود"مسلمانی تنها عبادت نیست کیس نیز باید باشیم."نقل است دیده رو نگو ندیده را هرگز!"،امیدوارم درج شود.
در مورد قیام مختار و اینکه فرمودید مختار شایستگی ارتباط با امام سجاد(ع) را از دست داد باید گفت: این کار حضرت به تقیه می ماند تا هم جان مبارک خود ایشان حفظ شود و هم کار قیام به سرانجام نزدیک شود.
بسیارعالی بود اما درمورد مختار،اصل کارفرمان برداری از امام است،چیزی که مشخص است اگر بنده در کربلا بودم شهید نمی شدم.ولی اصل حرف این است که مختار دنبال برد بود نه دنبال تکلیف که اطاعت از امام (علیه السلام)است
جناب مختار معصوم نبودند ومثل بقیه انسانها دچار خطا واشتباه میشدند در اخر قسمتی از دیالوگ مختارنامه را بازگو میکنم:همان دستی که علی ابن حسین(ع) را بیمار کرد تا شیعه بی امام نماند مختار را زندانی کرد تا شیعه بی منتقم نماند
همه دوستان بالایی که اظهار نظر فرمودید... علم حضرت آیت الله قرهی بسیار بالاست و در خصوص مختار اطلاعاتشون از مابیشتر... وایشون هم که نگفت مختار کار کوچکی کرده فقط منظور ایشون اینه که بایستی اونجایی که امام دستور میدن دنبال برد و باخت نباشیم وگرنه مثل مختار از قافله عقب میمونیم... عزیزان مختار قصدداشت برای قیام امام حسین (ع) یارگیری کنه که بازهم بخاطر محاسبات دنیایی افتاد زندان ... مثل اینکه عزیزان فیلم مختار رو خوب ندیدن... مگرندیدین اگر به حرف فرستاده عبیدالله اعتماد نمیکرد شاید میتونست جلو حادثه کربلا رو بگیره ... البته که مثال خوبی برای این روزهای مملکت ما که دولتمردان ما به دشمن اعتماد نکنن... که معمولا در پوست دوستی حاضر میشه... عزیزان جایگاه مختار در بهشت محفوظه قطعااما اینکه بنظربنده به همون 2 دلیل که حضرت آقای قرهی فرمودند امام سجاد (ع) از دستور مستقیم به مختار خودداری کردند: 1-تقیه 2-عدم فرمانبرداری محض از امام... ضمنامختاردرطول قیامش هم با خاندان فاسد زبیر عهد بست... مومن هرگزبرای پیشبرد هدف الهی ازکافر ، منافق و یا مشرک طلب کمک نمیکنه... یاحق ، التماس دعا.
سلام. درباره مختار درسته که اولش در واقعه ی امام مجتبی (ع) دچار غرور شد. ولی بعدش توبه کرد. که در توبه برای همه بازه. خدا رحمتش کنه.
با سلام . خدا قوت من از فعالین فرهنگی هستم و از پوستر ها و مطالب سایت شما با ذکر سایتتان ، استفاده فرهنگی و مذهبی می کنم . خیلی خوشحالم با سایت شما آشنا شده ام . انشاء الله در پیشگاه خداوند متعال سربلند و ماجور باشید . با بهترین دعا و آرزوها جهت ارتقا شما عزیزان...
ما اساسا در حدی نیستیم که مقام شهدا را با هم مقایسه کنیم! اینکه فرمودید مقام شهادت مختار کجا و مقام شهدای کربلا کجا سخنی کاملا غلط است! و مهم تر آیا منبعی برای مطالبی که در مورد مختار نوشته شد دارید؟ اگر دارید ذکر بفرمایید.
روایت داریم وقتی امام زمان ظهور کنند خیل عظیمی از دشمنان حضرت از کسانی هستند که در صف اول نماز جماعت نماز میخوندن و حتی نقل شده اسلامی را ترویج خواهند داد که همه فکر میکنند دین جدیدیست ... خدا عاقبت مارو بخیر کنه ، یا خدا خودت حلالمون کن
مجموعا بعد از واقعه عاشورا هیچ کدام از امامان شبعه بعدی دیگر برای گرفتن خلافت اقدام نکردند و این یک اقدام مشترک بین همه انهاست و فرقی از این جهت بین انها نیست حتس وقتی مامون قصد واگذاری خلافت به امام هشتنم را داشت ایشان قبول نکرد و مامون به ناچار ایشان را ولی عهد خود اعلام کرد .
مشکل اینجاست که درباره تاریخ همه به خود حق اظهار نظر می دهند.در صورتی که آدم باید متخصص این علم باشد،علم رجال بداندتا بتونه درست تاریخ رو براساس شرایط تحلیل کنه.مثل علامه امینی،آیت الله خویی،علامه عسگری و... که همه مختار رو تایید کردند.
امام سجاد مجبور به تقیه بودند ،به خاطر همین زبان به دعا گشودند.به خاطر همین به هر بهانه ای با گریه یادآوری و تبلیغ عاشورا می کردند نه مستقیما

اضافه کردن دیدگاه جدید

  

Xتبلیغات